سوزاندن زباله ها در درون خانه
بخشی از سیستم زنده در این سمت تکامل یافته که بخشی از انرژی که از خارج بدست می آورد را بشکل گرما آزاد کند. در آغاز این مکانیسم برای بقای نوزاد لازم بوده. چرا که در نوزاد نسبت سطح به حجم بالاست و تبادل حرارتی آن در نوزادی زیاد هست. سیستم برای اینکه مانع از تلف شدن نوزاد بشود یک گرمکن درونی برای او قرار داده تا در صورت نیاز آنرا روشن کند. بقیه حیوانات دوره زادو ولدشان به زمانی محدود شده که هوا معتدل هست و نیاز چندانی به گرمکن درونی در آنها نیست. اما انسان ها که استعبادی برای زمان تولد خود ندارند و در زمستان هم زاد و ولد می کنند، شاید به این سیستم نیازمند تر باشند. اما مساله افزون از این هست و امروز با حمله بیماری ای چون دیابت، نیاز به این مکانیسم سابقا مهجور، پیدا شده است. در حقیقت دوای درد انسان مدرن در حفظ و افزایش قابلیت گرمکن داخلی اش هست. اما نه برای گرم شدن بلکه برای رهایی یافتن از زیادی قند خونی که به بدن میرسد. بیشتر شبیه خانواده هایی شده ایم که از فروشگاه بیش از مقدار نیاز خودشان آذوقه میخرند و بعد وقتی فاسد شدند آنها را میریزند در سطل آشغال. حالا بشر دانشمند وقتی دید که نمی تواند جلوی خرید اضافی مردم را بگیرد به این فکر افتاده که راه اتلاف کردن را سهل الوصول کند !
تمام این معضلات از زمانی شروع شد که انسان زندگی در سکون را بر پویایی ترجیح داد و اینک به مدد شبکه های مجازی و رسانه و دورکاری ، دارد سر از یک فاجعه بزرگتری در می اورد. انسان راحتی خود را به شرایط محیطی و کره زمین ترجیح میدهد. من امیدوارم دانشمندان این شعور را داشته باشند که ازاین مسابقه مسخره و فاجعه بار درمان درد با دارو روی بگردانند، و راه اندازی بافت چربی قهوه ای را از طریق فعالیت بدنی دنبال کنند. ( محاسبه کنیداگر 5 درصد جمعیت زمین دیابتی باشند یعنی قریب 400 میلیون و هرکدام آنها یک بخاری کوچکی باشند چه میزان بر گرمای زمین اضافه خواهد شد!)
باری در سلول های ما چرخه تولید انرژی وجود دارد که در میتوکندری هست. در این میتوکندری ها زنجیره انتقال الکترونی به گونه ای پیش میرود که دست آخر مواد غذایی خرد شده و از انرژی حاصل از آنها شیب پروتونی در دو سوی غشای داخلی میتوکندری ساخته شود که در نهایت وقتی پروتون در جهت شیب به درون میتوکندری بازمیگردد، انرژی حاصل از آن به ساخته شدن معادل های انرژی( ATP) منجر شود. مانند بالا رفتن اسکی بازان از پیست اسکی توسط تله سی هست که با صرف انرژی انجام میگیرد . وقتی اسکی بازان به پایین می آیند از انرژی حاصل از پایین آمدن آنها انرژی معادل ( ATP) ساخته میشود. دراین مسیر مقدار کمی هم گرماتولید میشود. وقتی میتوکندری پروتون هایش را به بیرون از غشا منتقل می کند، مانند باد کردن یک تیوب لاستیکی هست. اگر سوراخی درجداره این تیوب باشد باد داخل تیوب شروع به تخلیه می شود. در حقیقت در میتوکندری ها هم چنین سوراخ هایی وجوددارد که قاعدتا برای جلوگیری از ترکیدن میتوکندری تعبیه شده. اما امروزه همین سوراخ ها که از آنها بنام پروتین های کوپل کن ( Uncoupling protein) یاد میشود دارند نقشی افزون از یک سوپاپ بازی می کنند. انها میتوانند از سوزاندن مواد غذایی بجای انرژی معادل، گرما تولید کنند دانشمندان از یک سو در تلاش هستند راهی پیدا کنند تا بتوانند میزان این بافت چربی قهوه ای را در بدن بیشتر کنند و هم از دیگر سو کاری بکنند که قند خون بسمت آنها سرریز شود تا با تبدیل آنها به گرما از میزان قند خون کاسته شود . علی برکت الله
Comments
Post a Comment